Hayallerin arasından sıyrılan gerçekler esir aldığında seni, kalbin asla vazgeçmez..
Her şeyin yok olacağını bilse de vazgeçmez, akılla savaşır.. Akla üstün gelemese de pes etmez.. Aklın zayıf olduğu anı kollar.. Kimbilir, tekrar okunması gereken bir kitaptır belki aşk.. Yazarı farklı yada aynı, yazılan şey aşk olduğunda her kapı açılır..
Kenidne güvenmezsen, kimseye güven veremezsin! diye bağırıp karşılığında duyduğunuz bi'şey yoksa, toprak örter yere düşen duyguların üzerini.. Ölmüştür duygular, gömülü olduğu yer toprak değil kalptir aslında..
"Ya var olduğuna inandığın her şeyin yok olduğunu anladığında?!"
İnanırsın, güven çok azdır belki ama ölümüne inanırsın inanmak istediğin şeylere.. Onca karmaşa bağlandığın ipleri koparır tek tek.. Milyonlarca ip vardır, aniden olmaz hiçbir şey.. Karşındaki kişi bunu görüp sadece izliyorsa. inandığınız şeyler yok olur birer birer.. Son çırpınışlarınızı oynarsınız, inandığınız kar taneleri vardır avcunuzda eriyen.. Bu da yetmezmiş gibi hiç olmadığına inanırsınız elinizdeki kar tanesinin, kendinizi üzmemek için.. Nefret edersiniz kar yağdıran bulutlardan..
"Sen onca zorluğa katlanırken hayalini kurduğun şeyler uğruna, aşk uğruna; karşındaki çekip giderse bir kez daha?"
Hiç olmadığını düşünür aklınız.. "Gidebiliyorsa hiç olmadı zaten" der.. Kalbiniz çok salaktır inanmaz buna asla.. Rüyalarınızda bile sizi rahat bırakmayan korkularınızın hepsi gerçek olmuştur.. Nedeni ne olabilr diye düşünürsünüz.. Uyandığınızda bir yazı bulursunuz baş ucunuzda.. Her şey. Yıldırım düşer aklınıza, her şey tüm çıplaklığıyla görünür bir an.. Herşey tekrar karardığında hafızanıza kazınmıştır herşey.. Anlarsınız. Geri dönmeyecek tekrar. "Yalanmış her şey" diyebilecek gücü ancak bulabilirsiniz.. Onca şeyi kendi için yaşadığını bilmek. Karşınızdakinin sizi mutlu edebilmeyi bile kendi için istediğini anlarsınız.. Gidenin nereye gittiğini düşünmezsiniz. Yokolmuşluğa inanmaktan başka çareniz yoktur.
"Anlayamamak?"
Ne zaman anlaşıldı ki!
"...ve ayrılık?"
İstersiniz ama istemeden.. Gitmemesini istersiniz ama git dersiniz.. Belki gitmediğini görüp birazcık, çok değil azcık mutlu olmak umuduyla git dersiniz.. Ama pes ederse karşınızdaki sonuç ayrılıktır..
Sonu olan bişeyin sonsuzluğuna inanış biter.. Herşeyin sonu olduğu aklınıza gelir.. Sırtınızı yaslıyacak bir duvar bırakmıştır size hayat.. O duvara yaslanır, o duvara ağlarsınız.. Ayrınlan şey yokolmuş umtlardır. Hiç senin olamamş bir kadındır(adamdır).
"ama bir fark var!"
Bu defa farklı, bu son ayrılık.. Veda edilmedi.. Ama biliyorum bu son. Geri gelmeyecek, gelmesine izin verilmeyecek, çağırılmayacak, gidlmeyecek. Çünkü düşünülen şeyler level atlamıştır.. Bittğine üzülünmez, yaşanan geçmişe, var olmayan umutların varmış gibi oluşunun geçmişte yaşattıklarına, o esk halleri yaşadığına, az zaman da olsa mutlu olduğuna sevinirsin..
Bir kitap alırsın eline.. Okursun zevkle.. Bittiğinde mutlu olursun, doyamadığından tekrar başlarsın.. Ve tekrar, tekrar.. Bıktın artık, okumak istemezsin bi'daha.. Güzel şeylern hepsi çirkinleşmiştir.. Tek tesellin geçmişte güzel olduklarını düşünmendir..
"Geri döner mi umudu?"
Bu umut olmasa yaşanmaz.. Herşeyin doğru olduğu ihtimali olmasa yaşanmaz..
Geri döner mi umudu olmasa acı çekilmez, ölünür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder