ilkbahardı yalnızlığım..
fazla su verilmiş btki gibi çürüdüğüm..
yalanlar bile uzaklaştıramadı o suyu..
derken yağmur yağdı bu sabah
dindirdi ruhumun isyanını
bu da suydu ama saftı, gökyüzünden geliyordu
yıkadı yalnızlığımı
nisan yağmuruydu kalbimi sonsuz kılan..
yine suydu bi aşkı öldürüp yenisini doğuran
hanifee dedi ki...
bunda da sanki biraz ben varım...yağmur en saf aşkım benim...hatta sevgilim...ve isyanı bastıran yağmurlar,ahh...
13 Nisan 2010 02:23
Ciha(aaa!)n dedi ki...
her damlası ayrı bir aşk ruhunu milyonlarca parçaya ayıran..
güneşin gülümsemesiyle sonsuz olan, gökyüzünde dolanan..
her yağmur yağdığında yeniden aşk, yenden acı..
rüzgarla birleşip yüzümüze vuran, acısıyla ruhu yıkayan.
13 Nisan 2010 09:49
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder